Nyttår

Det er framleis Januar...

Inga av bileta er ordna noko på.

Jostein.

Ingunn.

Ida.

Inga og Glenn-Thore. Her er det noko merkeleg. Kan det vere Inga har tatt kjærasten min? Fortvil ikkje, kjære vener, det ser berre sånn ut på biletet.

Sjå - eg kan blunke! *stolt*

Mi syster og eg

Eg likar å ta bilete. Eg likar og å bli tatt bilete av. Ikkje fordi eg tykjar eg er så utruleg digg, men fordi det er kjekt å ha fine bilete av ein sjøl. Og eg er ikkje flau over å seie at eg ser bra ut, tenk. For eg opererar ikkje med janteloven. Men nok om det, det var ikkje koseleg. Eg og syster mi (som eg stadig skryt av) hadde ein bileteskyting av kvarandre. Me er fine. Berre se:

Nina Marie.

Me bloggast (det er så tøft å seie(skrive)).

Sørmarkå

No lurar kanskje nokon på kvifor eg skriv tittelen på dialekt, for slik driv ein då ikkje med. men det gjer eg, så det får de berre leve med. men no må eg kome meg att til temaet; Sørmarkå. Kva er det? Jo, det er ein skog som er eit lite stykke frå meg når eg er heimeheime. Eg, tre vene vener og min flotte kjærast vitja denne skogen ein utruleg kald fyrste nyttårsdag. Og for at turen skulle bli litt mindre kald så fekk me i oss kakao på ein liten sidesti ein stad. Kakao er ein fin ting. Etter kakaostoppen blei min kjære (og litt eg og, men det er lettare å skulde på han) kald. Difor gjekk me heim og varma oss. Med andre ord; det var ikkje den lengste turen eg har vore på i mitt liv, men koseleg var det og kakao fekk me. Her kjem nokre bilete frå turen. Det er lov å slengje inn ein kommentar eller to om du ynskjer det (hint, hint)

Kakaofordeling på høgt nivå. Glenn-Thore, Ingunn og Inga.

Ingunn er nøgd. Ingunn matchar koppen.

Inga undrar på kva eg held på med. Eg tek bilete av Inga, fordi Inga er tøff.

Ida ser lurt på meg. Det er nok fordi Ida er lur. Ho studerer ancient history i Wales.

Glenn-Thore er glad. Glenn-Thore er nesten alltid glad. Berre ikkje når han er sulten. Då er Glenn-Thore sur.

Siri Beate er bustete på håret. Siri Beate er søt. Biletet er tatt av Glenn-Thore.

Flying home for christmas

Ja, no er eg heime på Grannes igjen og det er godt for kropp og sjel! Eg merkar at eg vennar meg fort til å stå opp seint og gjere lite. Men eg har ikkje berre lata meg. På tirsdag hadde me julebord me cellegruppa vår(ca. det same som Bibelgruppe for dei som ikkje er inne i sjargongen) og Inger hadde laga kanongo middag og flytande sjokoladekake som me nesten ikkje klarte å ete for maten var så god.

Benedicte & Cecilie.

Elizabeth & Benedicte.

Då eg kom heim var dopapirholdaren øydelagd. Dei fleste ville ikkje brydd seg særleg om dette, berre satt dopapiret på golvet til ein får kjøpt ny. Men min familie er sjeldan blandt "dei fleste". Dette biletet må vere min familie i eit nøteskal. Har du sett T-skjorta: "What would McGyver do?"? Dette er det familien Larsen would do:

Verdas kulaste syster. Me er verkeleg vakre! Ikkje rart Nina Marie har fått seg kjærast.

Du må ha det supert der du er!

Piratfest

Hjå Magdalene på fredag var leiligheta hennar gjort om til ei sjørøvarskute. Og skuta var full av bade gull og piratar. Klementiner og fiskepinnar var og viktige elementer då piratane ikkje måtte lide av mangelsykdomar grunna C-vitaminmangel og måtte få ete fisk. Om det var fiskepinnar piratane åt er uvisst, men fisk var det!

Blei du redd, no?

Christine.

Ina(de ser Jack Sparrow-stilen...?)

Eg fann gull.

Alle saman(utenom min kjære, som tek biletet)

Julekonsert med Laudate

Me var velkeleg flinke. Konserten var i kafèen i Salem, og eg har aldri sett så monge folk der før, det var heilt fullt. Det var utruleg kjekt.

Sei: aaaaa...

Åsne syng "Himlen i min favn". Nydeleg.

Camilla var ganske nøgd.

Eg var ganske nøgd med frisyren min, så eg måtte ta eit skrytebilete.

Helga i bilete

Fredag:

Kristine laga verkeleg julestemning på det litle rommet hennar, og det blei produsert pepperkaker av 4 kg deig(nesten, eg brukte ikkje opp heile min boks)

Laurdag:

Sophie Mari (venstre på biletet) var i Bergen med jobben, og samstundes var ho og mora, Anne-May med på ei julemesse ute på Stend arrangert av Fana husflidslag. Siri Beate som den gode venninna ho er(pluss at ho veit kor mykje fint My fie lagar) tenkte at dette måtte ho få med seg. Så ho gjekk inn på internett for å finne adressa til denne hallen ho aldri har høyrt om. På håndballforbundet sine sider finn ho ei adresse og tenker at dette må vere ei påliteleg kilde. På gulesider fann ho kart og skreiv opp kor ho skulle. Roger(bilen hennar) bur hjå Glenn-Thore og Siri Beate skundar seg nøgd dit. Så køyrer ho og Glenn-Thore til adressa dei fann på gulesider... Men trur du dei fann hallen der? Om du trudde det, må eg diverre skuffe deg, for der var han sjølvklårt ikkje(då hadde det jo ikkje vore ei historie verdt å fortelje). Men det dei fann var ei dame som fekta med armane og prøvde å forklare den skikkelige vegen til hallen. Siri Beate køyrte så som best ho kunne etter den nye forklåringa til dama med armane. Og ho fann til og med skilt til julemessa og var rett nøgd. Men når ho kom fram køyrte ho berre rett forbi... Dette fordi dama med armane hadde sagt at Siri Beate kom til å sjå hallen lett... Det gjorde ho ikkje... Så ho køyrte inn på ein smal veg ganske langt, før ho snudde og endeleg fann hallen. Men Siri Beate kan meddele at det var verdt strevet, for ho fann ganske mange julegåver der. Glenn-Thore var ikkje like nøgd, då han fekk vondt i ryggen av å gå å sjå på dei ulike tinga.

Laurdag kveld og sundag:

Skytespel. I spelet heiter eg: little miss noob. Det passar. Men eg byrjar å bli betre.