BUK

Kvifor har eg skrive tre bokstavar i overskrifta mi? Jo, det skal eg fortelje deg! BUK står for Barne og UngdomsKonferansen til NMSU. Og NMSU - det står for Det Norske Misjonselskaps Barne- og Ungdomsorganisasjon. Og det er NMSU sitt "årsmøte" eller "generalforsamling" om du vil. Der var eg i byrjinga av Februar. Og det var utruleg inspirerande, morosamt, kjekt og litt keisamt.

Me reiste frå heile landet til ein leirstad som heitter Kjelsund. Den ligg i Herøy kommune på Sunnmøre. Målet for helga var å bestemme monge viktige sakar som til dømes endringar i grunnlovar og vedtekter for NMSU. Men me fekk og tid til mykje anna morosamt og kjekt.

Her stemmer me. Moki vil og vere med å stemme. Han får hjelp av Sondre.

Temaet for konferansen var "Følg meg" og difor fekk me sauenamneskilt og fyrste dagen hadde me FÅRedrag...

Sauen Siri Beate.

På laurdag hadde me konsert med Compass. Dei var verkeleg flinke. Glade gutar.

Iselin og Mie kosar seg.

Gjennom heile helga hadde me fokus på å følje Jesus. Og ein av dei tinga så blei sagt i eit av møta var at nokre gonger er det ikkje så lett å vite korleis ein skal klare å følje Jesus, og ein ser ikkje alltid kvar Gud vil at ein skal gå. Og då kan ein be om at Jesus må dra oss med der han går. Be om at han kan hekte oss fast i han, så me ikkje slepp taket. Be om at han må hjelpe oss ut i utfordringar og gleder. For så lenge me heng på Jesus er me trygge. Me har ikkje kontroll, men han som veit så mykje meir enn oss har kontroll. Og me kan verkeleg stole på han, me er "berre" nødt til å tore å la han ta kontroll. Det sneik seg kanskje inn nokre av mine tankar og der... Men eg har funne ut i løpet av denne helga at eg kan gjerne samanligne meg med ein dum sau så lenge Gud er hyrden min.

Det var monge flotte folk med på konferansen. Her er bilete av nokre av dei:

Jens Jørund. Han likar juice.

Håkon og leirens maskot; Ingeborg Marie.

Iselin.

Nyttår

Det er framleis Januar...

Inga av bileta er ordna noko på.

Jostein.

Ingunn.

Ida.

Inga og Glenn-Thore. Her er det noko merkeleg. Kan det vere Inga har tatt kjærasten min? Fortvil ikkje, kjære vener, det ser berre sånn ut på biletet.

Sjå - eg kan blunke! *stolt*

Mi syster og eg

Eg likar å ta bilete. Eg likar og å bli tatt bilete av. Ikkje fordi eg tykjar eg er så utruleg digg, men fordi det er kjekt å ha fine bilete av ein sjøl. Og eg er ikkje flau over å seie at eg ser bra ut, tenk. For eg opererar ikkje med janteloven. Men nok om det, det var ikkje koseleg. Eg og syster mi (som eg stadig skryt av) hadde ein bileteskyting av kvarandre. Me er fine. Berre se:

Nina Marie.

Me bloggast (det er så tøft å seie(skrive)).

Sørmarkå

No lurar kanskje nokon på kvifor eg skriv tittelen på dialekt, for slik driv ein då ikkje med. men det gjer eg, så det får de berre leve med. men no må eg kome meg att til temaet; Sørmarkå. Kva er det? Jo, det er ein skog som er eit lite stykke frå meg når eg er heimeheime. Eg, tre vene vener og min flotte kjærast vitja denne skogen ein utruleg kald fyrste nyttårsdag. Og for at turen skulle bli litt mindre kald så fekk me i oss kakao på ein liten sidesti ein stad. Kakao er ein fin ting. Etter kakaostoppen blei min kjære (og litt eg og, men det er lettare å skulde på han) kald. Difor gjekk me heim og varma oss. Med andre ord; det var ikkje den lengste turen eg har vore på i mitt liv, men koseleg var det og kakao fekk me. Her kjem nokre bilete frå turen. Det er lov å slengje inn ein kommentar eller to om du ynskjer det (hint, hint)

Kakaofordeling på høgt nivå. Glenn-Thore, Ingunn og Inga.

Ingunn er nøgd. Ingunn matchar koppen.

Inga undrar på kva eg held på med. Eg tek bilete av Inga, fordi Inga er tøff.

Ida ser lurt på meg. Det er nok fordi Ida er lur. Ho studerer ancient history i Wales.

Glenn-Thore er glad. Glenn-Thore er nesten alltid glad. Berre ikkje når han er sulten. Då er Glenn-Thore sur.

Siri Beate er bustete på håret. Siri Beate er søt. Biletet er tatt av Glenn-Thore.

Flying home for christmas

Ja, no er eg heime på Grannes igjen og det er godt for kropp og sjel! Eg merkar at eg vennar meg fort til å stå opp seint og gjere lite. Men eg har ikkje berre lata meg. På tirsdag hadde me julebord me cellegruppa vår(ca. det same som Bibelgruppe for dei som ikkje er inne i sjargongen) og Inger hadde laga kanongo middag og flytande sjokoladekake som me nesten ikkje klarte å ete for maten var så god.

Benedicte & Cecilie.

Elizabeth & Benedicte.

Då eg kom heim var dopapirholdaren øydelagd. Dei fleste ville ikkje brydd seg særleg om dette, berre satt dopapiret på golvet til ein får kjøpt ny. Men min familie er sjeldan blandt "dei fleste". Dette biletet må vere min familie i eit nøteskal. Har du sett T-skjorta: "What would McGyver do?"? Dette er det familien Larsen would do:

Verdas kulaste syster. Me er verkeleg vakre! Ikkje rart Nina Marie har fått seg kjærast.

Du må ha det supert der du er!

Piratfest

Hjå Magdalene på fredag var leiligheta hennar gjort om til ei sjørøvarskute. Og skuta var full av bade gull og piratar. Klementiner og fiskepinnar var og viktige elementer då piratane ikkje måtte lide av mangelsykdomar grunna C-vitaminmangel og måtte få ete fisk. Om det var fiskepinnar piratane åt er uvisst, men fisk var det!

Blei du redd, no?

Christine.

Ina(de ser Jack Sparrow-stilen...?)

Eg fann gull.

Alle saman(utenom min kjære, som tek biletet)

Julekonsert med Laudate

Me var velkeleg flinke. Konserten var i kafèen i Salem, og eg har aldri sett så monge folk der før, det var heilt fullt. Det var utruleg kjekt.

Sei: aaaaa...

Åsne syng "Himlen i min favn". Nydeleg.

Camilla var ganske nøgd.

Eg var ganske nøgd med frisyren min, så eg måtte ta eit skrytebilete.